چرا معمولاً نزدیکانمان انتقاد می‌کنند؟

چرا معمولاً نزدیکانمان انتقاد می‌کنند؟

 

اگر کمی دقت کنیم، می‌بینیم که عموماً انتقادهایی که به سمت ما روانه می‌شود از طرف نزدیکان‌مان است.

به عنوان مثال، احتمال اینکه پدر و مادرمان از ما انتقاد کنند خیلی بیشتر از این است که توسط دوستان‌مان مورد انتقاد قرار بگیریم.

احتمال اینکه همسرمان در موضوعی مثل پوشش یا رفتارمان ما را نقد کند بسیار بیشتر از احتمال نقد شدن توسط برادر همسرمان است!

واقعاً چرا؟

 

مگر این‌طور نیست که نزدیکانمان ما را بیشتر دوست دارند و باید بیشتر حواس‌شان به ما باشد؟

پس چرا این قدر راحت به خود اجازه می‌دهند از ما انتقاد کنند؟

قبل از پاسخ به این سوال، ابتدا به مثال زیر توجه کنید:

فرض کنید که گوشه‌ی لباس شما لکه داشته باشد، در این صورت کدامیک از گزینه‌های زیر به شما این موضوع را گوشزد خواهد کرد؟

  • یک فرد غریبه در تاکسی
  • همسرتان
  • صمیمی‌ترین دوست‌تان
  • یکی از دورترین اقوام‌تان
  • همسایه‌ی سر کوچه

احتمالاً با مرتب کردن این لیست به یک نکته‌ی طلایی پی می‌بریم!

این که همیشه نزدیکان ما چون دوست دارند که ما بهترین باشیم و هیچ مشکلی نداشته باشیم، درست یا غلط، از سر دلسوزی ما را مورد انتقاد قرار می‌دهند.

شما اگر یک لباس بسیار نامناسب بپوشید، حتماً همسرتان به شما گوشزد خواهد کرد.

اما احتمال اینکه یک فرد غریبه به شما چیزی بگوید بسیار کم است.

همسرتان با خود می‌گوید: «فردی که همسر من است باید بهترین باشد»؛

اما غریبه می‌گوید: «به من چه ربطی دارد؟ بگذار خودم را درگیر بحث نکنم!»

 

افراد، هرچه به ما نزدیک‌تر باشند، بیشتر نگران ما هستند

و خواسته یا ناخواسته بیشتر انتقادمان می‌کنند.

 

پس یادمان باشد:

اگر کسی از ما انتقاد کرد –چه درست و چه نادرست- یک معنی بسیار بزرگ دارد و آن این است که این فرد به ما توجهی داشته که بسیاری از افراد دیگر نداشته‌اند؛ بنابراین ما برای این شخص مهم بوده‌ایم.

 

 

 

سایر مطالب مدرسه‌ی زندگی را در 👈 اینجا 👉 مطالعه کنید.

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *