توهم پیش‌بینی

توهم پیش‌بینی

هر روز، کارشناسان با پیش‌بینی‌هایشان ما را بمباران می‌کنند. اما آنها چقدر قابل اعتمادند؟

تا چند سال قبل کسی به خودش زحمت نمی‌داد که این پیش‌بینی‌ها را بررسی کند تا اینکه فیلیپ تت‌لاک دست به کار شد.

او در یک دوره‌ی ده ساله ۲۸۳۶۱ پیش‌بینی را از ۲۸۴ نفر که خود را متخصص می‌دانستند، ارزیابی کرد.

نتیجه:

متخصصان، به لحاظ دقت فقط اندکی بهتر از کسی که به صورت تصادفی پیش‌بینی می‌کند عمل کرده بودند و از بین آنها بدترین پیش‌بینی مربوط به نابودی و فروپاشی بود.

 برخی از این پیش‌گویان فروپاشی کانادا، نیجریه، چین، هند، اندونزی، افریقای جنوبی را پیش‌بینی کرده بودند؛ در حالی که هیچ یک از این کشورها متلاشی نشده‌اند.

 

جان گالریث، اقتصاددان دانشگاه هاروارد، نوشته است:

«دو نوع کارشناس پیش‌بینی داریم؛ آنهایی که نمی‌دانند و آنهایی که نمی‌دانند که نمی‌دانند.»

این اظهار نظر او را به چهره‌ی منفور در صنف خود تبدیل کرد.

 

پیتر لینچ، که مدیر سرمایه‌گذاری است، تقریباً ده سال قبل به شکل طعنه‌آمیزتری گفت:

«امریکا شصت هزار اقتصاددان دارد. خیلی از آنها تمام‌وقت استخدام شده‌اند تا رکودهای اقتصادی و نرخ‌های سود را پیش‌بینی کنند و اگر می‌توانستند دوبار پشت هم این کار را با موفقیت انجام بدهند، تا حالا همه‌شان میلیونر شده بودند… تا جایی که من می‌دانم، اکثرشان کماکان مشغول به کارند و حقوق خوبی دریافت می‌کنند که البته این باید چیزهایی را به ما ثابت کند.»

 

چرا این قدر پیشبینی میکنند؟

مشکل اینجاست که کارشناسانی که مدام پیش‌بینی می‌کنند، اگر شانس بیاورند و پیش‌بینی‌شان درست باشد، آن را در بوق و کرنا می‌کنند و حسابی از آن سود می‌برند و می‌توانند پیشنهادهای مشاوره‌ای دریافت کنند.

اما اگر کاملاً اشتباه پیش‌بینی کنند، با هیچ جریمه‌ای مواجه نمی‌شوند. بنابراین چنین کاری یک سناریوی برد-برد برای این کارشناسان محسوب می‌شود که آنها را تحریک می‌کند که مدام پیش‌بینی کنند.

در واقع هر چه بیشتر پیش‌بینی کنند، احتمالاً تعداد بیشتری از پیش‌بینی‌هایشان درست از آب در می‌آید.

 

چه چیزی قابل پیشبینی است؟

بعضی چیزها واقعاً ساده‌اند. برای مثال، من تخمینی دارم که در طول سال چند کیلو به وزنم اضافه می‌شود.

اما هر چه سیستم پیچیده‌تر و بازه‌ی زمانی وسیع‌تر باشد، چشم‌انداز آینده مبهم‌تر خواهد شد.

تقریباً نمی‌توان میزان افزایش دمای زمین، قیمت نفت یا نرخ ارز را پیش‌بینی کرد.

اختراعات هم اصلاً قابل پیش‌بینی نیستند، چون اگر می‌دانستیم چه تکنولوژی‌ای در آینده قرار است اختراع کنیم، تا الان اختراعش کرده بودیم.

 

در برابر این پیش‌بینی‌ها چه کار کنیم؟

وقتی با یک پیش‌بینی مواجه می‌شوید، نگاه‌تان انتقادی باشد.

یعنی هر وقت پیش‌بینی یک نفر را گوش می‌دهیم، از خود دو سوال بپرسیم:

 ۱- کارشناس چه انگیزه‌ای داشته؟

اگر حقوق‌بگیر باشد، ممکن است شغلش را در صورت اشتباه بودن پیش‌بینی‌اش از دست بدهد؟

یا اینکه کسی است که خود را استاد می‌داند و با کتاب و سخنرانی‌هایش امرار معاش می‌کند؟

 

 ۲- نرخ میزان موفقیتش چقدر است؟

در طول پنج سال گذشته چند بار پیش‌بینی کرده؟

از بین آنها چندتا درست بوده‌اند و چندتا غلط؟

 

این اطلاعات و پاسخ این سوالات مهم‌اند، اما اغلب گزارش نمی‌شوند.

بنابراین لازم است کمی نسبت به پاسخ این سوالات حساس باشیم و بلافاصله هر پیش‌بینی یا پیش‌گویی‌ای را قبول یا رد نکنیم.

 

به امید روزی که رسانه‌ها بدون اعلام پیشینه‌ی کارشناس، هیچ پیش‌بینی‌ای را منتشر نکنند.

 

 

 


دانلود رایگان کتاب 👈 «شگفتی‌های آفرینش»👉


برای دریافت کتاب «راهتو پیدا کن»

👈 اینجا 👉

کلیک کنید.

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *