اعتراف تلخ

اعتراف تلخ


درس خوندن و دانشگاه رفتن هدف نیست بلکه یه ابزار هست برای رسیدن به هدف؛

یعنی اگه شما هدف زندگی‌ت چیزی باشه که نیازی به دانشگاه رفتن نداشته باشه،

اگه بری دانشگاه و مدرک بگیری، در واقع داری اشتباه می‌زنی و از هدفت دور میشی،

حتی اگه اطرافیانت گیر بدن و بگن حتماً برو درس بخون تا به یه جایی برسی. ‌

❌یکی از بدبختی‌ها اونجاست که فکر می‌کنیم مدرسه‌ای موفقه که قبولی‌های کنکورش بیشتر باشه و اینطوری میشه که پرورش یک انسان مسئولیت‌پذیر در مدرسه و جامعه تقریباً هیچ ارزشی نداره و اگر شما به خانواده‌ها اصرار کنین که:

 

«اجازه بدین فرزند‌تون خودش روی پای خودش بایسته و چندبار زمین بخوره و دوباره بلند شه و گیر ندین که حتماً درس بخونه تا راهش رو پیدا کنه»

 

بلافاصله مورد عنایت قرار می‌گیرین که چرا چنین حرفی میزنی…

📌اینکه خیلی از خانواده‌ها چنین چیزی رو جایی آموزش ندیدن کاملاً قابل درکه چون اون بنده‌های خدا هم خروجی این سیستم آموزشی فشل هستن،

ولی اینکه حتی معلم‌های خوب مدارس هم هیچ توجهی به این موضوع مهم ندارن واقعاً دردناکه.

🔹درمان سرطان با قرص استامینوفن امکان‌پذیر نیست،

اما وقتی هم بیمار سرطانی، هم خانواده‌اش و هم کادر بیمارستان به این نتیجه رسیدن که زحمت شیمی‌درمانی رو تحمل نکنن تا سرطان رو ریشه‌کن بشه

و بجاش ترجیح میدن هر روز قرص مسکن بخورن تا به طور موقت دردشون کمتر بشه،

شاید دیگه دلیلی نداره اون پزشک دایه عزیزتر از مادر بشه و به زور بیمار رو تحت شیمی‌درمانی قرار بده.

‌‌
🔦وقتی هم دانش‌آموزان، هم خانواده‌ها و هم مدرسه فقط قبولی در کنکور و المپیاد رو موفقیت می‌دونن،

احتمالاً بهتره دایه‌ی عزیزتر از مادر نباشیم…

چه اعتراف تلخ و دردناکی😏
‌‌

علی حقانی
۱۳۹۹/۰۱/۲۸

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *